บุญแห่งการปลูกต้นไม้ “3 บุญใหญ่”

1. วนโรปบุญ (บุญจากการปลูกป่า/ต้นไม้)

ในพระไตรปิฎก (วนโรปสูตร) พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญการปลูกต้นไม้ไว้ชัดเจนมากครับ ทรงตรัสว่า: “บุญย่อมเจริญทั้งกลางวันและกลางคืน ตลอดกาลทุกเมื่อ แก่ชนที่ปลูกสวนไม้ดอกไม้ผล ปลูกต้นไม้ให้ร่มเงา…”

ความหมายคือ ตราบใดที่ต้นไม้ต้นนั้นยังเติบโต ให้ร่มเงา ให้ดอกผล หรือให้ออกซิเจนแก่โลก กระแสบุญของผู้ปลูกจะไหลต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา แม้ในขณะที่คุณหลับ หรือแม้กระทั่งหลังจากที่คุณล่วงลับไปแล้ว ตราบที่ต้นไม้ยังอยู่ บุญนั้นก็ยังทำหน้าที่ต่อไปตราบเท่านาน

2. วิหารทาน (ในกรณีปลูกในวัด)

หากนำต้นไม้นี้ไปปลูกในเขตวัด จะถือเป็น “วิหารทาน” วิหารทาน คือการถวายเสนาสนะหรือสิ่งก่อสร้างเพื่อประโยชน์ของสงฆ์

ต้นไม้ที่ให้ร่มเงาเพื่อให้พระสงฆ์ได้ใช้พักผ่อน บำเพ็ญภาวนา หรือช่วยให้วัดร่มรื่น ถือเป็นการ “บำรุงเสนาสนะ” รูปแบบหนึ่ง หลวงพ่อฤาษีลิงดำเคยกล่าวไว้ว่า การปลูกต้นไม้ในวัดมีอานิสงส์สูงมาก เพราะเป็นการสร้างประโยชน์ส่วนรวมให้แก่พระศาสนาอย่างยั่งยืน

3. สัปปายะทาน (การสร้างสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม)

การที่ต้นไม้ช่วยให้วัดร่มเย็น ทำให้ผู้มาปฏิบัติธรรมมีจิตใจสงบ (จิตเป็นสมาธิได้ง่ายขึ้นจากธรรมชาติ) ผู้ปลูกย่อมได้รับอานิสงส์แห่ง “ความร่มเย็นเป็นสุข” ในชีวิต ไม่ค่อยมีเรื่องร้อนเนื้อร้อนใจ